Vandaag hebben we gesproken met Hermann Gschwandtner over hoe ons verblijf in Azië er uit zou kunnen zien. Hij geeft namens onze kerk leiding aan Zuid-Oost Azië, zowel Bangladesh als Sri Lanka vallen onder zijn verantwoordelijkheid. De CDC's zijn vooral in afgelegen dorpen. Voor de dokters van het land zelf is het erg onaantrekkelijk om daar te werken, die zijn er zo wie zo te weinig en zitten vooral in de stad.
We zullen daar pas zien wat we kunnen doen voor deze mensen, de armsten onder de armsten. We zouden een soort spreekuur kunnen houden in de dorpen. De kerk wil ook multivitaminen en ontwormingskuren daar uitdelen. Nazarene Compassionate Ministries, de hulpverleningsorganisatie van onze kerk, gaat kijken of ze daarvoor kunnen zorgen.
In beide landen komt er wel af en toe een medisch team voor een week, maar niet voor langere tijd. We weten nog niet wat we daardoor meer zouden kunnen doen. In Bangladesh worden dorpsdokters opgeleid. In een half jaar worden mensen getraind om de medische zorg in hun (afgelegen) dorp te geven. Als we daar wat langer zitten, kunnen we misschien aan die training bijdragen. Spannend. Het zal pionieren worden.
Stichting Changing Lives zet zich in voor de gezondheid van de allerarmsten in ontwikkelingslanden
woensdag 14 oktober 2009
zaterdag 14 maart 2009
tijd en plaats bekend !
Het besluit is gevallen.
Tot op vandaag wisten we alleen maar dat we richting Azië wilden gaan, maar we hadden vele opties. Na nadenken, oriënteren en afwegen weten we welke kant we op gaan, en wanneer.
De kogel is dus door de kerk. Door de Kerk van de Nazarener om precies te zijn. Onze internationale kerk, vertegenwoordigd in ruim 250 landen, heeft één van de grootste hulpverleningsorganisaties ter wereld. Wij gaan meehelpen in Child Development Centers, projecten waarin dorpen, en dan vooral de kinderen, extra in de gaten gehouden worden en extra zorg krijgen. Corry, mijn vrouw, en ik, kunnen daarin meedoen, en dan gelijk medische zorg verlenen. Spreekuren houden in afgelegen dorpen, voor de armsten van de armsten in het land, op plekken waar zelden dokters komen.
We hopen in januari en begin februari (2010) in Bangladesh te zijn. De tweede helft van februari en maart helpen we mee in Sri Lanka. Wij zien het zitten, en de mensen daar ook. Maar er moet in de tussentijd nog een hoop geregeld worden: visa, huisvesting, vertalers, planning van onze werkzaamheden. Maar het wordt nu wel concreet.
Tot op vandaag wisten we alleen maar dat we richting Azië wilden gaan, maar we hadden vele opties. Na nadenken, oriënteren en afwegen weten we welke kant we op gaan, en wanneer.
De kogel is dus door de kerk. Door de Kerk van de Nazarener om precies te zijn. Onze internationale kerk, vertegenwoordigd in ruim 250 landen, heeft één van de grootste hulpverleningsorganisaties ter wereld. Wij gaan meehelpen in Child Development Centers, projecten waarin dorpen, en dan vooral de kinderen, extra in de gaten gehouden worden en extra zorg krijgen. Corry, mijn vrouw, en ik, kunnen daarin meedoen, en dan gelijk medische zorg verlenen. Spreekuren houden in afgelegen dorpen, voor de armsten van de armsten in het land, op plekken waar zelden dokters komen.
We hopen in januari en begin februari (2010) in Bangladesh te zijn. De tweede helft van februari en maart helpen we mee in Sri Lanka. Wij zien het zitten, en de mensen daar ook. Maar er moet in de tussentijd nog een hoop geregeld worden: visa, huisvesting, vertalers, planning van onze werkzaamheden. Maar het wordt nu wel concreet.
Abonneren op:
Posts (Atom)