Handen wassen

Door iemand een hand te geven, breng je al gauw honderdduizend bacteriën over naar die ander. En je ontvangt er honderdduizend …

Op onze handen zitten ontzettend veel bacteriën, die terecht komen op alles wat we met onze handen aanraken. Als iemand anders datzelfde voorwerp (deurkruk, toetsenbord, gereedschap) vastpakt, kunnen de bacteriën overspringen naar de volgende persoon.

Volgende stap in drinkwater voorziening

Changing Lives heeft een nieuwe stap gezet in de zorg voor drinkwater in Bangladesh!
We begonnen met het sponsoren van gewone waterpompen voor drinkwater. De volgende stap was het laten plaatsen van (duurdere) extra diepe pompen op de plekken waar dat nodig is, om arsenicum in het grondwater te vermijden. Nu heeft Changing Lives opdracht gegeven tot de bouw van een waterzuiveringsinstallatie in het zuiden van Bangladesh.

Arsenicum in het drinkwater

Corry en ik, we snapten er niks van. Waarom drinken mensen maar een tot twee glazen water per dag? Terwijl ze hard werken, bij hoge temperaturen. Daar word je toch ziek van? Maar de mensen in Bangladesh hebben geleerd dat je ziek wordt van water drinken.

De WHO schat dat in Bangladesh 45 miljoen mensen drinkwater met te veel arsenicum moeten gebruiken. In Nederland, waar we veilig drinkwater gebruiken om de toiletten mee door te spoelen, en arsenicum als rattengif, is dit echt een "andere" wereld.

Arsenicum komt van nature voor in de grond in Zuid-Oost Azië. Arsenicum in het drinkwater kreeg wereldwijd aandacht, toen het in de jaren 90 mis ging in Bangladesh. Na de onafhankelijkheid van Bangladesh in 1971 leken handpompen, die grondwater oppompen, de oplossing voor het tekort aan drinkwater. In de jaren 70 zijn door hulporganisaties veel waterpompen geplaatst, zonder dat bekend was dat in het water wel eens arsenicum zou kunnen zitten. Niet voldoende om er direct aan dood te gaan, maar wel voldoende om er op langere termijn ziek van te worden. In de jaren 90 bleken miljoenen mensen ziek te zijn geworden door het teveel aan arsenicum.

Als je in korte tijd veel arsenicum binnen krijgt, wordt je gelijk ziek. Je krijgt buikpijn, overgeven en diarree. Je zenuwbanen vallen uit, je spieren gaan verkrampen. en in het uiterste geval ga je dood.

Als je jaar in, jaar uit een klein beetje arsenicum binnen krijgt, merk je daar eerst niks van. Maar de arsenicum doet wel zijn vernietigend werk, wat leidt tot huidafwijkingen (verdikking, verkleuring en huidkanker), dichtslibbende bloedvaten (waardoor bijvoorbeeld je voeten afsterven) , en zenuwbeschadiging. Kinderen groeien niet goed en raken zowel lichamelijk als geestelijk achter in ontwikkeling.

Nog steeds zijn waterpompen op de meeste plaatsen in Bangladesh de meest voor de hand liggende oplossing om dorpen van drinkwater te voorzien. Alleen nu kennen we wel het gevaar van arsenicum.

Het water dat komt uit de waterpompen geplaatst door Stichting Changing Lives wordt getest op arsenicum. Op verschillende plaatsen lukt het met een gewone pomp niet om arsenicumvrij water op te pompen. Op die plaatsen kiest Changing Lives voor extra diepe pompen. Arsenicum zit namelijk in de bovenste grondlagen. In de diepere lagen zit water zonder arsenicum. Maar de grotere diepte maakt de pompen wel tien keer zo duur als gewone pompen.

Veilig drinkwater, voor ons vanzelfsprekend, helaas niet voor iedereen.

Waterpompen voor Bangladesh

Vandaag is het Wereldwater Dag.
Dit jaar is Nederland gastland voor de viering van Wereldwater Dag. Zie http://www.wwd2013.org/. Wereldwater Dag is ingesteld om mensen bewust te maken van het belang van water. Om te drinken, koken, wassen, planten mee te begieten, dieren te laten groeien, schoon te maken etcetera etcetera.

In Nederland is schoon water zo goedkoop, dat we er de WC mee doorspoelen. Wereldwijd sterft er naar schatting elke 20 seconden een kind door gebrek aan veilig drinkwateren gebrek aan sanitaire voorzieningen. Reken maar uit hoe veel kinderen dat per jaar zijn....

Ook in Bangladesh is een groot tekort aan veilig water om te drinken en te koken. Waterleidingen zijn er alleen in de grote steden. Pompen waarmee handmatig water uit de grond kan worden opgepompt zijn op het platteland het enig betaalbare alternatief. Omdat in grote delen van Bangladesh van nature arsenicum in de grond zit, moet in sommige delen van het land erg diep geboord worden om arsenicumvrij water te krijgen. Dat maakt waterpompen op die plaatsen extra duur.

Veel mensen hebben de laatste maanden geld gedoneerd of toegezegd aan Stichting Changing Lives voor drinkwater in Bangladesh. Dat geld vullen wij aan met donaties zonder specifiek doel. Op deze wijze kan Changing Lives drinkwaterpompen sponsoren, met een totale waarde van 10.000 US dollars.

In 14 dorpen zullen wij openbare waterpompen voor drinkwater laten plaatsen. Eén openbare waterpomp wordt gebruikt door honderden mensen. Onze partner Bangladesh Nazarene Mission heeft de plaatsen met de hoogste prioriteit uitgezocht en neemt de verantwoordelijkheid voor het beheer en het onderhoud van de pompen. 

Alle gevers hartelijk dank. Vooral namens de duizenden mensen in Bangladesh die dankzij jullie nu toegang hebben tot veilig drinkwater.

De plaatsen waar de waterpompen komen vind je op onze website http://www.changinglives.nl/WAT_WIJ_DOEN/2013/2013_waterpompen.htm

Eén glas water per dag

Angel heet ze. Het bengaalse kind dat tijdens de training naast mij zit. Met een pen is ze bezig in een schriftje wat te doen. Qua grootte ziet ze er voor nederlandse begrippen uit als vier, maar ik weet dat je daar dan nog wat bij op moet tellen. De kinderen in Bangladesh zijn een stuk kleiner dan hun nederlandse leeftijdsgenootjes. Dus ik schat haar een jaar of vijf. Totdat ik zie wat ze aan het doen is. Ze is aan het schrijven! En ze schrijft engelse woordjes! Het bengaals heeft een ander schrift. En dat is het eerste wat ze leren. Dus voordat een kind engels kan schrijven... Dat betekent dat Angel heel slim is, of ... ze is nog ouder dan ze er uit ziet.

Na de training maak ik een praatje met Simson, de vader van Angel. Hij vertelt dat Angel zeven jaar oud is en een groeiachterstand heeft. Zelfs voor een kind in Bangladesh groeit ze te langzaam. De dokter vertelde dat dat komt doordat het drinkwater voor haar niet schoon genoeg is. Hij zou eigenlijk fleswater voor haar moeten kopen. Maar dat is voor hem onbetaalbaar.

Kinderen als Angel zijn er veel. Tijdens onze medische onderzoeken van kinderen ontdekken we dat de meeste kinderen maar één glas water per dag drinken. We leren dan ook snel hier in het Bengaals naar te vragen en op te reageren. De kinderen moeten meer drinken. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Vorig jaar november blogde ik er al over: veilig drinkwater is moeilijk te krijgen.

Van te weinig water drinken wordt je ziek. Maar de Bengalen hebben ontdekt dat ze van meer (onveilig) water ook ziek worden!

Veilig drinkwater is heel belangrijk. Op veel plaatsen in Bangladesh is het niet te krijgen. Daarom willen we in de komende maanden het plaatsen van waterpompen voor veilig drinkwater sponsoren. Een waterpomp kost afhankelijk van de regio en de diepte waarop het drinkbare grondwater zich bevindt €150 tot €1500. Voor nederlandse begrippen een beperkt bedrag, waarvoor je wel een heel dorp drinkwater geeft. En daarmee een gezondere toekomst.

We vragen aan de Bengaalse hulpverleningsorganisatie Bangladesh Nazarene Mission waar de pompen het meest nodig zijn en gaan bij onze komende reis ook zelf op die plaatsen kijken.
Help jij ons om de dorst van de Bengalen te lessen?

Het team van Changing Lives wenst u een hartverwarmend 2013

 

Hartelijk dank voor uw betrokkenheid bij Stichting Changing Lives. Mede dank zij uw bijdrage konden we in de afgelopen tijd de levens van mensen in Bangladesh veranderen door het sponsoren en/of brengen van

• 30.000 tandenborstels
• 600 educatieve posters
• medisch onderzoek en zo nodig behandeling van ruim 5000 kinderen
• training van gezondheidswerkers, leerkrachten en andere sleutelpersonen
• speeltoestellen voor een buitenschoolse opvang
• honderden wormenkuren
• honderden babymutsjes, sokken en dekens voor kinderen.

Als team van Changing Lives kijken we met voldoening en trots terug op de tijd sinds de oprichting van Stichting Changing Lives anderhalf jaar geleden. We hebben diverse effectieve projecten uitgevoerd, en achter de schermen heeft de organisatie en PR van de stichting steeds meer vorm gekregen.

De projecten zijn natuurlijk waar het om draait. Uw financiële bijdrage gaat voor 100% naar één van de projecten, tenzij u aangeeft dat het voor de onkosten van de stichting bestemd is.

Nogmaals bedankt voor uw betrokkenheid. Graag houden wij u ook het komend jaar op de hoogte van onze activiteiten.
Wij wensen u een hartverwarmend 2013.

Met hartelijke groet,
het team van Stichting Changing Lives.

Bangladesh heeft te weinig water

In 1971 werd Bangladesh na een bloedige burgeroorlog onafhankelijk. Veel ontwikkelingsorganisaties boden het straatarme Bangladesh hulp, onder andere door het boren van waterputten voor drinkwater. Tien tot vijftien jaar later zou blijken dat de Bengalen ziek worden van dit water. In Bangladesh zit namelijk van nature het giftige arsenicum in de grond. In grotere hoeveelheden is  arsenicum snel dodelijk. In kleinere hoeveelheden beschadigt arsenicum langzaam maar zeker de zenuwbanen.

In Nederland is drinkwater zo makkelijk te krijgen, dat we er zelfs onze WC mee doorspoelen. Maar wereldwijd is tekort aan drinkwater een probleem, en in ontwikkelingslanden een zeer groot probleem.

Zoals bijvoorbeeld in het zuiden van Bangladesh. Een waterleiding is er niet. Water moet je zelf ophalen. Maar waar?


Flessenwater is onbetaalbaar, behalve voor de rijkere mensen.
De meesten mensen in het zuiden van Bangladesh drinken oppervlaktewater. In het vlakke land vind je uitgegraven vijvers gevuld met water. Helaas heeft de orkaan Ayla in 2008 veel zeewater het land in geblazen. Daardoor zit er in veel van die vijvers nu halfzout, ondrinkbaar water. Die vijvers worden ook gebruikt om jezelf, je kleren en je vee in te wassen. En dat maakt het water ook ongeschikt om te drinken. Dus hebben de Bengalen afgesproken om bepaalde vijvers niet te gebruiken om te wassen. Uit die vijvers halen ze water, om te drinken en te koken.
Het beschikbare drinkwater is dus beperkt, daarom proberen de Bengalen in de regentijd water op te vangen. Sommige organisaties bouwen betonnen bassins om regenwater in te bewaren. Maar dit is nooit genoeg om de droge tijd mee door te komen.

Het weinige drinkwater dat wel beschikbaar is, is van erbarmelijke kwaliteit. Voordat vijverwater, of maandenlang opgeslagen vervuild regenwater, veilig kan worden gedronken, zou het eerst moeten worden gefilterd, gekookt en/of ontsmet. Maar ook dat is voor de meeste mensen te duur. Stel je voor dat wij water uit de sloot zouden moeten drinken, of uit een regenton waar het water al maanden in staat…  Precieze cijfers zijn niet bekend. Naar schatting overlijden wereldwijd jaarlijks 1.3 miljoen (!) kinderen door gebrek aan schoon drinkwater en hygiëne.

De beste oplossing in de arme delen van Bangladesh zijn op dit ogenblik waterpompen. Pompwater wordt tijdens zijn loop naar beneden  gefilterd door de grond. Bij het weer naar boven pompen, gaat het water door een filtersysteem in de pomp. Pompwater is daardoor relatief schoon.


Het aantal waterpompen, vooral in het zuiden van Bangladesh, is beperkt. Als je niet diep genoeg boort, is de kans groot dat je water met arsenicum oppompt. Arsenicum wordt er niet uit gefilterd. Als je te diep boort, loop je de kans om zout water aan te boren. Als je zoet water naar boven krijgt moet je dat laten testen, of het arsenicumvrij is. Dat maakt een waterpomp voor Bengaalse begrippen duur.

Water. De waarde van water besef je pas, als het er niet is.

Onze eerste vrijwilligersavond

Hartverwarmend!

Dat is in één woord het gevoel dat overbleef na onze eerste vrijwilligersavond.

De zeven leden van het Changing Lives team en de veertien bezoekers zorgden voor een volle huiskamer. Verschillende mensen schetsten in hun presentaties een beeld van het werk van Stichting Changing Lives in Bangladesh. De twee uur die gepland waren, waren niet genoeg om alles te doen wat we wilden doen. Maar meer dan genoeg om de bezoekers vol te stoppen met informatie.
 

Han vertelde over het ontstaan van Stichting Changing Lives. Han en Corry startten als medische vrijwilligers met het onderzoeken van kinderen uit de allerarmste gezinnen. Ze ontdekten dat er drie hoofdproblemen zijn in de gezondheid van deze kinderen. En dat je met relatief beperkte middelen, heel veel kan doen in ontwikkelingslanden. Anderen wilden ook meehelpen. Om dat op een transparante manier mogelijk te maken, is Stichting Changing Lives opgericht. Met als speerpunten de hoofdproblemen die Han en Corry vonden.

Laurens zette voor iedereen nog even de geschiedenis en geografie van Bangladesh op een rijtje. Bangladesh werd in 1971 onafhankelijk na een bloedige strijd tussen het toenmalige West en Oost Pakistan. Voor de onafhankelijkheid moesten de mensen in Oost Pakistan Urdu spreken, de taal van West Pakistan, een land dat 1.500 kilometer verderop ligt. Oost Pakistan heeft zich na haar afscheiding Bangladesh genoemd: het land (=desh) waar Bangla wordt gesproken.
 

Corry vertelde over onze eerste ervaringen, de mensen in Bangladesh en de armoede. De mensen daar plannen nauwelijks vooruit, dus je moet flexibel zijn en kunnen improviseren. De verblijfplaatsen zijn erg basic. Het eten wordt klaargemaakt op de grond, op een houtvuurtje, zonder koelkast of andere moderne middelen. Wij zijn gelukkig nog nooit ziek geworden. De mensen zijn vriendelijk, gastvrij en zullen alles doen om het je naar de zin te maken.

Hans en Wendy Meijer gaven een beeld van wat zij in Bangladesh hebben gedaan: les geven, maar vooral ook alles daar om heen. Organiseren. Regelen. Contact maken met mensen. En zij vertelden ook hoe het is om “onder de vleugels van Han en Corry” een ontwikkelingsland te bezoeken. (Gelukkig over heerste het positieve gevoel over alle informatie, waarschuwingen en tips, die zij voor en tijdens de reis kregen.) Voor hun zelf is het een geweldige ervaring geweest. Eén waarschuwing: als je een keer mee gaat, smaakt dat naar meer!

Sioe Dian zette ons weer met beide benen op de grond. Basic is in Bangladesh echt basic. Tijdens je verblijf in Bangladesh is je geïmpregneerde klamboe de enige veilige plek, als je niet houdt van muggen, vliegen, kakkerlakken of ratten. Je moet je realiseren dat je beperkt bent in tijd en mogelijkheden, en dus invloed. De taalbarrière beperkt het contact. En dat geldt extra voor (jonge) vrouwen. In de Bengaalse cultuur zitten vrouwen vooral binnenshuis. Het zijn de mannen die contact maken, en die doen dat met mannen, en niet rechtstreeks met vrouwen.

Irina vertelde na de pauze over de plannen voor het komende jaar. Stichting Changing Lives wil in 2013 aan de slag met drinkwater. Hiervoor hebben we al informatie verzameld en contacten gelegd met andere organisaties. We zijn bezig de plannen te concretiseren.

Han en Corry gaven daarna nog praktische informatie over reizen naar en in Bangladesh. Over kleding, reispapieren, vaccinaties en kosten.

Het laatste praatje was van Irina. Zij sloot af met dat je in Nederland ook heel veel goeds kan doen voor Stichting Changing Lives. Dus als zelf naar een ontwikkelingsland gaan niet bij je past, maar je wilt wel bijdragen, dan is er meer dan genoeg te doen.

Om 22.00 uur moesten we de avond officieel afsluiten, vanwege de tijd. Sommigen hadden nog een lange terugreis voor de boeg. We hebben met sommigen korter, met anderen langer geanimeerd doorgepraat. (De laatste bezoekers gingen rond 24.00 uur naar huis.)

Het geeft veel energie om al die verschillende mensen hun kant van het verhaal te horen vertellen. Die energie gaan we gebruiken om de plannen van de volgende reis te concretiseren.