Meet & Greet met de directeur van BNM

Changing Lives is opgericht naar aanleiding van de nood die we tegenkwamen in Bangladesh. We werkten toen met en voor Bangladesh Nazarene Mission (BNM) samen om de gezondheid van kinderen uit de allerarmste klasse te verbeteren. Dit heeft geleid tot een partnerschap, die nu al 17 jaar duurt.

Via BNM hebben we individuele kinderen en volwassenen geholpen, door het financieren van medicatie, of een medische behandeling. Maar vooral hebben we systemen veranderd.

 

De slechte gebitten van kinderen, en de gevolgen daarvan, waren aanleiding om voor ruim 5000 kinderen voor 2 jaar tandenborstels te sponsoren. Nu zijn de tandenborstels opgenomen in het budget voor de scholen van BNM.

 

De enorme hoeveelheid worminfecties onder de schoolkinderen waren aanleiding voor training van de leerkrachten over de preventie hiervan, verbetering van de hygiëne en regelmatige ontwormingsacties. Nu is dat standaard opgenomen in het beleid van BNM.

 

Gebrek aan veilig drinkwater zorgt voor een scala aan problemen. Drinken van besmet of vervuild water leidt tot ziektes. Niet voldoende drinken leidt tot chronische uitdroging en bijbehorende problemen als hoofdpijn, obstipatie en blaasontstekingen. Geen water beschikbaar betekent dat een goede hygiëne onmogelijk is.

Via BNM hebben we in de loop der jaren tientallen grondwaterpompen en twee waterzuiveringsinstallaties laten plaatsen, waardoor tienduizenden mensen toegang hebben gekregen tot veilig drinkwater.

 

Straatkinderen lopen gevaar op korte termijn: ongelukken en uitbuiting liggen op de loer. En ze lopen ook gevaar op lange termijn: gebrek aan scholing houdt ze in armoede, overleven wordt hun standaard en beperkt hun mentale en sociale ontwikkeling. 

BNM is een straatkinderenproject gestart, waarin straatkinderen begeleid worden richting regulier onderwijs. Dit project wordt volledig door Changing Lives gesponsord.

 

Changing Lives is trots op en blij met het partnerschap met BNM. De directeur van BNM komt op uitnodiging van een andere organisatie naar Europa en bood aan om ook Nederland te bezoeken. Dat aanbod nemen wij met genoegen aan.

Wil jij de directeur van BNM persoonlijk ontmoeten, en de verhalen over Bangladesh uit de eerste hand horen? Meld je dan aan via hantan@changinglives.nl voor de Meet & Greet die wij begin oktober organiseren.

Vloedgolf in Nepal

Met veel geweld heeft op woensdag 26 augustus een vloedgolf in Nepal dood en verderf gezaaid. De vloedgolf gevuld met water, rotsblokken en hout perste zich met grote kracht door de vallei van de Thrishuli rivier. 

De vloedgolf ontstond na de instorting van een gletsjer en bereikte binnen 30 minuten een hoogte van 9 meter en rees op de smalste plekken in de vallei op tot een hoogte van 30 meter. Bomen, akkers, huizen, bruggen, wegen en energiecentrales gingen ten onder aan de verwoestende werking van deze ramp. 

Maar ook mensen, heel veel mensen. Het officiële dodental is inmiddels (28 augustus 12.00 uur) opgelopen tot 469, er zijn nog honderden vermisten en duizenden gewonden. 

Het meest getroffen rampgebied strekt zich uit over een lengte van 72 kilometer, maar in totaal is 168 kilometer aangedaan. Overlevenden in het rampgebied zijn alles kwijt: huis, bezittingen, voedsel, familie; en hebben hulp nodig om te overleven.

 

Changing Lives Foundation werkt samen met (kleine) lokale partners, in dit geval NCM Nepal, en Nepalese hulpverleningsorganisatie die op donderdag al ter plaatse was voor een eerste beoordeling. Op mijn vraag waar nu het meest behoefte aan is: aan “ALLES”.

We kunnen niet alles doen. Maar niets doen is geen optie. Samen met NCM Nepal gaat we kijken hoe Changing Lives kan ondersteunen. We houden je op de hoogte!

Zoals je van Changing Lives gewend bent, komt elke euro die je voor hulpverlening aan Changing Lives geeft terecht in ontwikkelingslanden.

Koudegolf in Bangladesh

Kan jij slapen met deze temperaturen? Ik wel. Ik heb een wind en waterdicht huis met verwarming.

Hoe anders is het als je in BrahmanBazar in het noordoosten van Bangladesh woont. Deze omgeving staat bekend om zijn groene heuvels en mooie theeplantages. In de afgelopen jaren ben ik daar 2x geweest voor medisch vrijwilligerswerk. En ik hoop nog eens een meerdaagse wandeling te maken door het mooie landschap. 

Het idyllische landschap heeft ook een keerzijde. De werkers van deze theeplantages verdienen nog geen 1 euro per dag. Zij wonen in opeengepakte hutjes, opgetrokken uit modder en golfplaten. Deze hutjes voelen in de zomer aan als een oven, en in de winter als een koelkast.

 

Op dit ogenblik teistert een koudegolf Bangladesh. Sinds november telt Bangladesh tot nu toe al 44 doden en 95.000 ziekenhuisopnames door deze koudegolf. (https://www.newagebd.net/post/country/287114/cold-related-diseases-44-dead-95000-hospitalised) Rond de jaarwisseling kelderde de temperatuur in Bangladesh nog extra. In BramonBazar, dat in de uitlopers van de Himalaya ligt, ligt de temperatuur een paar graden boven het vriespunt. In de huizen van de allerarmsten zit geen verwarming. Binnen is het dus net zo koud als buiten.

Changing Lives Foundation sponsort 1000 dekens om uit te delen aan de allerarmsten in BrahmanBazar. Wij doen dat in samenwerking met Koinoinia, een hulpverleningsorganisatie die ter plaatse actief is met onder andere een ziekenhuis.

Wil je ook bijdragen aan dit project? Voor 5 euro geef je al een deken cadeau. (Alle administratieve en personeelskosten worden apart gesponsord.) Op onze website www.changinglives.nl vind je onze rekeninggegevens.

Afscheid van Koinoinia

Onze laatste dag in het Brahmanbazar Mission Hospital hebben we geprobeerd wat puntjes op de i te zetten. Digna heeft uitgebreid les gegeven over de opvang van pasgeborenen. Ze heeft drie keizersnede bevallingen bijgewoond en kunnen zien hoe de opvang plaatsvond van deze kinderen. Ze heeft uitgelegd, waar je op moet letten en waar de prioriteiten liggen. Corry heeft extra les gegeven over bloeddruk meten. En Han heeft op verzoek van de verpleging verteld over geel zien bij pasgeborenen en volwassenen. Tussen de bedrijven door ontdekte Han wat er mis was met het warmhoudbed voor pasgeborenen. Deze is opnieuw ingesteld en met extra instructie is het nu veranderd van een loeiende kachel naar een thermostatisch geregeld warmhoudbed.

Medical Camp

Sylhet, de provincie in het noord oosten van Bangladesh, staat bekend om zijn theeplantages. Die zijn prachtig. Wat hoger gelegen vind je plantages met rubberbomen. Op de vlakkere delen rijstvelden en andere groentegewassen. Het is heuvelachtig en groen, en ziet er daardoor erg mooi uit. Doordat het dichter bij de Himalaya ligt, is de temperatuur hier wat lager dan in de rest van Bangladesh. Nu, in het begin van de winter, is het ongeveer 25 graden! Voor Bangladeshi begrippen koud, voor ons heerlijk. Een ideale setting voor toeristen. De zonsopgang vanmorgen was prachtig.

Brahmanbazar Mission Hospital

In de tussentijd zijn we aangekomen bij onze tweede partnerorganisatie, Koinoinia. Vanuit Dhaka zijn we gereisd naar Kulaura, een klein dorpje in Sylhet, het gebied in het Noord-Oosten van Bangladesh, dat bekend staat om zijn theeplantages. Het is een groen en lieflijk gebied, dat door het mooie landschap en lagere temperaturen in trek is bij toeristen uit zowel binnen als buitenland. 

We zijn hier op bezoek in het Brahmanbazar Mission Hospital. Dit is een klein non-profit ziekenhuis, dat gesubsidieerd wordt door Koinoinia, een samenwerkingsverband van 23 kerken in Bangladesh. Het ziekenhuis biedt aan de allerarmsten in deze regio zorg tegen een gereduceerd tarief, of zelfs helemaal gratis. In de laatste jaren, door met name de covid pandemie, heeft het ziekenhuis veel verlies gedraaid. Het ziekenhuis is in stand gehouden en opgeknapt door Koinoinia, maar geld voor echte investeringen is er niet. Toch willen ze trouw blijven aan hun missie: zorgen voor de allerarmsten. Ook al draaien ze verlies.

Evaluatie van ons bezoek aan BNM

Wij werken al sinds 2010 samen met Bangladesh Nazarene Mission (BNM). En traditiegetrouw sluiten wij ons bezoek af met een evaluatie. Vanwege ons strakke schema moest de evaluatie dit keer in het weekend plaats vinden. Daardoor hadden we wat minder toehoorders dan gebruikelijk. Maar de twee hoogsten in hiërarchie, de directeur en de program manager (die verantwoordelijk is voor alle projecten) offerden hun vrije middag op, om met ons te spreken.

De grote gastvrijheid en de prima organisatie waren opnieuw aanwezig. Wij hoefden alleen onze eigen taak uit te voeren. Alles er om heen was geregeld: vervoer, slaapplekken, eten. Dat alles ging als het ware vanzelf.  Tot en met een taart op de trouwdag van Han en Corry. We hadden niet anders verwacht, maar het is goed om dat niet als vanzelfsprekend te beschouwen. En dat moest bij de evaluatie natuurlijk ook genoemd worden.

Reizen in Bangladesh

We hebben van het noordwesten naar het zuiden 317 kilometer gereisd. Met een gemiddelde snelheid van ongeveer 30 kilometer per uur.

Reizen in Bangladesh is een uitdaging. Dat ligt niet in de eerste plaats aan het type vervoer. 

Je kunt in Bangladesh kiezen uit veel vervoersmiddelen. Je ziet veel mensen lopen. De fiets is nog zeldzaam, maar is op het platteland steeds vaker te vinden. Wat je veel ziet zijn riksja's (tegenwoordig meestal voortbewogen door een elektrische fiets), vans (een platte kar voortbewogen door een fiets, nu ook elektrisch), tuktuks (een klein wagentje met bankjes tegenover elkaar), autoriksja's (tuktuks met 3 bankjes voortbewogen door een motorfiets) en motoren. Dit is het zogenaamde "kleine" verkeer.

Babymutsjes

Ook de tweede training zit er weer op. Deze training sloten we af met een oude traditie.

Deze training had dezelfde vorm als de eerste. Oud deelnemers gaven een presentatie over onderwerpen waarover wij in het verleden les hebben gegeven. En wij gaven zelf les over de nieuwe onderwerpen.

Train de trainers van de trainers

We komen al 15 jaar in Bangladesh. En al 13 jaar trainen we leerkrachten, gezondheidswerkers en andere sleutelpersonen om les te geven over basisgezondheidszorg. We hebben het over ziektekiemen, overdracht van infecties en vooral over het voorkomen daarvan. De bedoeling is om de deelnemers aan onze trainingen klaar te stomen, om zelf les te kunnen geven aan de mensen voor wie zij zorgen. Dit zijn vooral kinderen en dorpsgemeenschappen uit het armste deel van de bevolking. Wij trainen dus eigenlijk de trainers.

Straatkinderen

Veilig en wel aangekomen in Bangladesh. Na een lange en wat hectische reis, kwamen we gisteren aan het eind van de ochtend aan op het voor ons vertrouwde adres. Natuurlijk zijn we weer gastvrij ontvangen. En ondanks onze jetlag hebben hebben we in de middag gelijk een goede vergadering gehad. Een van de onderwerpen van die vergadering was het straatkinderen project.

Onze partnerorganisatie organiseert een project voor straatkinderen. Uit de directe omgeving van het kantoor kunnen 30 kinderen, die anders de dag op straat door zouden brengen, opgevangen worden in een soort klaslokaal. Daar krijgen ze onderwijs en een voedzame lunch. Voor sommige kinderen is dat de enige maaltijd per dag. In het project hebben de kinderen ook toegang tot een badkamer, zodat ze zich kunnen wassen, als ze dat thuis niet kunnen. Het uiteindelijke doel is om de kinderen klaar te stomen voor het reguliere onderwijs, zodat ze daar in kunnen stromen.

We gaan weer!

De koffers zijn (zo goed als) gepakt. De visa zitten in de paspoorten. Morgen zitten we weer in het vliegtuig naar Bangladesh.

De eerste keer dat wij daar waren was ruim 14 jaar geleden. Toen wisten we alleen dat we opgehaald zouden worden van het vliegveld. En "iets met kinderen" zouden doen. Nu hebben we van te voren al een compleet reisschema en activiteitenschema gekregen. Toen was alles, overal en iedereen nieuw voor ons. Nu gaan we naar bekende plaatsen, bekende mensen en zijn de gewoontes die daar heersen ook bekend.

Tweede afronding

Gisteren hebben we afscheid genomen van Koinoinia. De dag begon met een evaluatie van ons bezoek.

Evaluatie met ziekenhuisleiding

De staf van het ziekenhuis was erg blij met ons bezoek. De arts en de semi-arts gaven aan dat ze veel geleerd hadden. Het onderwijs dat ik had gegeven aan het vroedvrouwen klasje was ook voor de gediplomeerde verpleging erg zinvol geweest. En voor de naam van het ziekenhuis was het goed dat er een buitenlandse dokter aanwezig was.

Wij hebben aangegeven dat we heel veel respect hebben voor het ziekenhuis en het bijzonder vinden dat ze hier zorgen, ook voor de allerarmsten en degenen die buitengesloten zijn. Het was goed en gaf voldoening om daar deel van te zijn. 

Een nieuwe partner?

Buitenaanzicht ziekenhuis

Op uitnodiging van een oude bekende, hebben we er voor gekozen om deze reis kennis te maken met een andere organisatie: Koinoinia. Koinoinia is in het noord-oosten van Bangladesh actief met een klein ziekenhuis. 

Eerste evaluatie

Het bezoek aan onze partnerorganisatie BNM sluiten wij altijd af met een verslag en een evaluatie. De laatste dag van ons bezoek waren we dan ook druk bezig om gegevens in te voeren, samenvattingen van de cijfers te maken, en daar een juiste interpretatie aan te geven. Aan het eind van de middag zaten we aan tafel met de eindverantwoordelijke voor de scholen die BNM beheert, de landelijke directeur en de verantwoordelijke voor Zuid-Azië van de internationale moederorganisatie waartoe BNM behoort.

Een training met extra nattigheid

Hoewel de regentijd eigenlijk al afgelopen zou moeten zijn, hebben we heel, heel veel regen gehad. En dat had zo zijn gevolgen.

Onze tweede training was opnieuw een tweedaagse, dit keer in Dinajpur, in het noorden van Bangladesh. De reis van ruim 8 uur voor 338 kilometer viel ons mee. Want eerder deden we 10 tot 12 uur over dezelfde reis. In eerdere jaren zorgden behalve de slechte wegen en het vreselijke, drukke en ongeorganiseerde verkeer voor vertraging. Maar ook wegwerkzaamheden. Nu konden we genieten van de resultaten van die wegwerkzaamheden. We reden we regelmatig op mooi glad asfalt, waar zelfs het langzaamste verkeer (voetgangers, riksja's en tuk-tuks) meestal gescheiden was van het snellere verkeer.

Eerste training gegeven

Wat wij als vanzelfsprekend beschouwen, ervaren mensen elders als levensveranderend.

Maandag zijn we vanuit Dhaka naar het zuiden gereisd. In een dorpje vlabij Khulna was onze eerste training van deze reis gepland. Vandaag hebben we die afgerond.
De trainingen tijdens onze eerdere reizen waren vooral gericht op de werkers op de scholen van onze partnerorganisatie. Dit keer zouden we werkers van andere projecten trainen, dus een andere groep medewerkers. Een beetje verbaasd zagen we bij aankomst aardig wat bekende gezichten. ("Een beetje", want we hebben intussen geleerd om ons nergens meer echt over te verbazen.) 12 van de 30 deelnemers waren eerder bij een training van ons geweest. Daar hebben we natuurlijk gebruik van gemaakt door hun ook een deel van het onderwijs te laten geven.

Straatkinderen

In de hoofdstad van Bangladesh, Dhaka, leven ongeveer 240.000 straatkinderen (schatting van UNICEF). Straatkinderen leven op straat. Hun ouders zijn overleden, of leven in armoede, waardoor ze niet voor hun kinderen kunnen zorgen. 

Veilig aangekomen in Dhaka

Deze reis stond al een half jaar in de planning. Maar werd toch nog een last minute race. 

2020: het covid jaar

Ook voor Changing Lives Foundation (CLF) stond dit jaar in het teken van corona. De corona pandemie leidde tot lock-downs, overal op de wereld. Onze partnerorganisaties moesten een andere manier vinden, om te zorgen voor de schoolleerlingen en hun gezinnen, omdat de scholen dicht moesten. Wij konden vanuit Nederland niet naar Azië reizen en geen trainingen geven. En wij hebben minder dan gebruikelijk van ons laten horen.

Toch hebben jullie aan ons gedacht dit jaar. En jullie zijn doorgegaan met ons financieel te steunen. Heel hartelijk dank daarvoor!